Wstępne badanie ritonawiru, inhibitora proteazy HIV-1, w leczeniu zakażeń wirusem HIV-1 ad

Pacjentom, którzy ukończyli 12-tygodniowe badanie, zaoferowano ritonawir o otwartym oznaczeniu. Ocena i działania następcze
Kwalifikujących się pacjentów oceniano siedem i cztery dni przed rozpoczęciem okresu dawkowania, w dniu, w którym rozpoczął się ten okres, raz w tygodniu podczas fazy dawkowania i co dwa tygodnie podczas fazy przedłużania. Dodatkowe testy bezpieczeństwa i skuteczności przeprowadzono podczas tych wizyt, jak również w dniach 4 i 11 po rozpoczęciu okresu dawkowania. Liczba komórek CD4 została uzyskana trzykrotnie przed rozpoczęciem okresu dawkowania oraz w 2, 4, 8 i 12 tygodniu.
Pomiary wirusologiczne
Aktywność przeciwretrowirusową oceniano najpierw przez pomiar wiremii osocza za pomocą standardowego testu DNA z rozgałęzionym łańcuchem, 12,13, który ma granicę wykrywalności 10 000 kopii RNA HIV-1 na mililitr. Continue reading “Wstępne badanie ritonawiru, inhibitora proteazy HIV-1, w leczeniu zakażeń wirusem HIV-1 ad”

Choroby nerek

Nie ma dotychczas jednolitego poglądu na to, czy należy w chorobach nerek robić różnicę między mięsem czarnym a białym. Ci, którzy jej nie uznają, powołują się przede wszystkim na to, że skład różnych gatunków mięsa jest mniej więcej taki sam. Istotnie, 1 kg wołowiny zawiera 219 g suchej pozostałości organicznej, 1 kg cielęciny – 211 gramów, 1 kg wieprzowiny 208 gramów, 1 kg mięsa kury 230 g i 1 kg ryby – 200 g. Pozostałość mineralna w różnych gatunkach mięsa jest również mniej więcej taka sama (1-2ro). Wysuwa się także teoretyczne przesłanki, mianowicie, że białka pokarmu przechodzą w ustroju w białko ustrojowe. Continue reading “Choroby nerek”

Buliony mięsne i sosy

Bulionów mięsnych ani sosów zawierających składniki wyciągowe mięsa, które drażnią nerki, nie można polecać w chorobach nerek przebiegających z zatrzymywaniem w ustroju związków azotowych. W przewlekłym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych oraz w stwardnieniu nerek zezwala się zwykle na 20-25 dekagramów mięsa dziennie, dobrze wygotowanego lub dokładnie przysmażonego. Ilość tę obniża się w okresie zatrzymywania się azotu niebiałkowego w ustroju, ograniczając także liczbę dni mięsnych w tygodniu. Najmniejsze już objawy mocznicy prawdziwej nakazują usunąć mięso na pewien czas z pożywienia. W ostrym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych i w zaostrzeniach przewlekłego zapalenia mięsa podawać nie należy. Continue reading “Buliony mięsne i sosy”

Tłuszcze

Tłuszcze wywołują pęcznienie tkanek oraz białka krwi i przez to obniżają wydzielanie moczu (Wacław Moraczewski), nadto sprzyjają powstawaniu hipercholesterolemii i pogarszają wskutek tego przepuszczalność ścian naczyń oraz przyczyniają się do wzrostu ciśnienia tętniczego. Toteż tłuszcze ogranicza się w pożywieniu: 1) w przewlekłej rozlanej nerczycy, tym bardziej że chorobę tę cechuje zaburzenie lipoid owej przemiany materii; .2) w ostrym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych; 3) w daleko posuniętym przewlekłym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych; 4) w stwardnieniu nerek złośliwym, gdy zdolność wydzielania wody przez nerki jest już poważnie upośledzona; 5) w stwardnieniu nerek łagodnym. Ograniczania tłuszczów może wymagać także stan przewodu pokarmowego. Z tłuszczów najodpowiedniejsze są dla chorych na nerki tłuszcze nabiałowe, więc masło deserowe (bez soli), słodka śmietanka, ser śmietankowy, a do przyrządzenia sałat – oliwa. Sadła, łoju i słoniny jako tłuszczów trudno strawnych należy unikać. Continue reading “Tłuszcze”