Przeciwwskazania do stosowania soli potasowych

Przeciwwskazania do stosowania soli potasowych stanowią fosfaturia i odczyn zasadowy świeżo oddanego moczu. Sole wapnia zwiększają nie tylko dobową ilość moczu, ale także wydalanie z moczem mocznika i chlorków oraz obniżają białkomocz. Zda- niem jednych (Józef Latkowski) działanie ich polega na uszczelnianiu ścian naczyń; według innych, na odpęcznianiu koloidów (Wacław Sobiemiński) lub na wiązaniu sodu przez chlor soli wapniowej i wydalaniu wody razem z wytworzonym chlorkiem sodu. Haldane zaś utrzymuje, że z chlorku wapnia wchłania się tylko jon chloru, natomiast kation Ca strąca się w jelitach jako nierozpuszczalny węglan; według wzoru: CaCl2 -I- 2 NaHCOg = CaCOg + 2 NaCI + H20 + CO2 Wessany jon chloru zakwasza ustrój, w następstwie czego wydzielanie moczu wzrasta. Dla uzyskania obfitego moczenia podaje się chlorek wapnia w dużych dawkach, mianowicie od 10 do 20 g na dobę w 15-20ro roztworze wodnym. Jednocześnie stosuje się dietę bezsolna. Niestety duże dawki wywołują nieraz nudności, wymioty i biegunki, a zażywane czas dłuższy – przygnębienie fizyczne i psychiczne; nadto smak leku jest bardzo przykry. Toteż lepiej wprowadzać chlorek wapnia dożylnie w dawce 1 ml lOro wodnego roztworu 3 razy dziennie. Dożylne wstrzykiwanie chlorku wapnia wywołuje uczucie gorąca, palenia i pokłuwania w ciele, odczucia te jednak szybko przemijają. Wstrzykując chlorek wapnia należy zwracać uwagę, by lek nie trafił pod skórę, gdyż już mała jego ilość wywołuje tutaj prze-z swoje działanie żrące naciek i nawet trudno gojącą się zgorzel. Tyczko i Sznajdermam. polecają nie wstrzykiwać chlorku wapnia do żyły ramieniowej pośrodkowej (vena brachialis mediana) ze względu na bliskość nerwu pośrodkowego (n. medianus), lecz radzą wstrzykiwać do żyły odpromieniowej (veną cephalica humeri), przebiegającej na stronie bocznej ramienia, do żyły odłokciowej (vena basilica humeri) przed jej rozgałęzieniem na żyły przedramienia lub do żył przedramienia. Z soli amonowych używa się w lecznictwie chorób narządu moczowego chlorku (ammonium chloratum), Grupa amonowa tego związku przechodzi w wątrobie w mocznik, wyzwolony zaś jon chloru zakwasza ustrój i przez to wywołuje obfite moczenie. Dawka 8,0-10,0 na dobę wywołuje czasami obfite wydzielanie moczu, gdy inne środki zawodzą, zwłaszcza jeżeli chlorek amonu skojarzyć z kofeiną, dietą bezsolną i ograniczeniem płynów. Chlorek amonu, stosowany przez dłuższy czas, silnie zakwaszając ustrój, podrażnia kłębki i nabłonek cewek nerkowych (Wacław Markert). Toteż w jednym okresie nie należy podawać chlorku amonu dłużej niż 4-6 dni. [przypisy: dentysta Warszawa Bemowo, tworzenie stron internetowych Kościerzyna, meble do kuchni na zamówienie poznań ]